GRY I ZABAWY INTEGRACYJNE


Idea integracji w pedagogice nie jest nowością, wywodzi się z nurtu humanistycznego przeświadczenia o prawie wszystkich dzieci do edukacji. Prawo to gwarantuje Konstytucja RP i ratyfikowana przez nasze państwo Konwencja Praw Dziecka. Integracja to proces, którego celem jest uczestnictwo wszystkich dzieci, ich rodziców i nauczycieli w procesie edukacyjnym. Termin integracja pochodzi z języka łacińskiego i oznacza tworzenie całości, przywrócenie całości, więc jest ona czymś pierwotnym, naturalnym stanem idealnym, do którego mamy zmierzać. Integracja to najprościej - scalenie, zespolenie.
Gry i zabawy integracyjne dla dzieci mają zazwyczaj charakter ruchowy. Dzieci biegają, mocują się, skaczą, co ułatwia kontakt między nimi i sprzyja integracji grupy. Z zabaw integracyjnych można skorzystać zawsze wtedy, gdy grupa wykazuje objawy znudzenia, zmęczenia czy braku energii. Gry integracyjne sprzyjają rozwojowi emocjonalnemu i społecznemu. Dziecko ma okazję zaprezentować się grupie, jak również poznać swoich rówieśników.
Propozycje zabaw integracyjnych:
Zabawa: "Tunel" Grupa tworzy tunel, reszta czołga się pod tunelem na plecach, brzuchu.
Zabawa: "Prąd" Dzieci stoją w kręgu, prowadzący ściska dłoń jednego dziecka, dając tzw. "prąd", każde z dzieci przesyła "prąd", który musi dojść do prowadzącego.
Zabawa: "Skarby" Każde dziecko bierze z tornistra "coś" co bardzo lubi i ma dla niego dużą wartość. W kręgu dzieci prezentują swoje skarby opowiadając skąd to mają, do czego służy, dlaczego właśnie ten przedmiot bardzo lubią.
Zabawa: "Rozluźnienie" Dzieci kładą się na podłodze na plecach z zamkniętymi oczami, oddychają głęboko i swobodnie, prowadzący zabawę wymienia po kolei różne części ciała, które leżący na podłodze napinają, a w chwilę później rozluźniają. W ten sposób napinamy i rozluźniamy całe ciało, zaczynając od nóg, poprzez dolną i górną część tułowia, głowę i ramiona.
Rozpoznaj emocje – należy wydrukować zdjęcia z minami dzieci wyrażającymi różne emocje. Dziecko losuje zdjęcie i zgaduje, co przedstawia buzia malucha (smutek, radość, zadowolenie, strach, obrzydzenie itp.).
Sałatka owocowa – dzieci siadają na krzesłach, tworząc okrąg. Prowadzący siada w środku i przydziela każdemu maluchowi nazwę jednego z owoców (jabłko, śliwka, gruszka, brzoskwinia, banan, kiwi). Zabawa polega na tym, by na komendę np. „Jabłka!", wszystkie dzieci, którym przydzielono nazwę „jabłko" zamieniły się miejscami. Nikt nie może zostać na dawnym miejscu. Kiedy prowadzący mówi: „Sałatka owocowa!", wszystkie dzieci zmieniają się miejscami. Komendy można zmieniać dowolnie, np.: „Gruszki i śliwki!", „Jabłka, brzoskwinie i banany!".
Zwierzęta, szukajcie się – dzieci losują karteczki z rysunkami zwierząt. Na sygnał prowadzącego zabawę dzieci zachowują się w sposób charakterystyczny dla wylosowanego przez siebie zwierzaka. Zadanie polega na tym, by znaleźć swoich „krewniaków", czyli dzieci, które wylosowały to same zwierzę do naśladowania.
Wężyk – dzieci ustawiają się jeden za drugim, tworząc węża. Chwytają się za ramiona. Osoba na początku szeregu śpiewa piosenkę i pokazuje gesty do słów piosenki. Pozostałe dzieci wykonują identyczne ruchy w ślad za prowadzącym.
Dotknij – osoba prowadząca zabawę mówi „Zielone" i każde dziecko musi dotknąć czegoś zielonego. Osoba, która nie znajdzie rzeczy w zielonym kolorze, staje na środku sali i podaje nową komendę. Polecenia nie muszą ograniczać się tylko do kolorów, ale mogą dotyczyć też kształtów (okrągły, podłużny, kwadratowy itp.).
Niedźwiadek – zabawa z pokazywaniem. Dzieci śpiewają piosenkę, której słowa obrazują gestami:
Jedna łapka – pokazujemy jedną rękę
Druga łapka – pokazujemy drugą rękę
Ja jestem niedźwiadek – wskazujemy na siebie
Jedna nóżka, druga nóżka – pokazujemy prawą i lewą nogę
Oto jest mój zadek – klepiemy się po pośladkach
Lubię miodzik – masujemy się po brzuszku
Kocham miodzik – masujemy się po brzuszku
Podkradam go pszczółkom – machamy rękami, odganiając pszczoły
Jedną łapką, drugą łapką albo wciągam rurką – robimy z dłoni rurkę, którą przytykamy do buzi.

Zabawy integracyjne z chustą animacyjną
„Kogo brakuje?" - uczestnicy stoją w kręgu z zamkniętymi oczami trzymając chustę na wysokości pasa. Prowadzący wybiera osobę lub kilka osób, które wchodzą pod chustę. Następnie wszyscy otwierają oczy i odgadują, kto jest pod chustą.
„Kolorowe wycieczki" - wszyscy siedzą na podłodze trzymając chustę na wysokości pasa. Prowadzący podaje nazwę koloru, a osoby trzymające ten kolor zmieniają się miejscami.
„Przebieganie pod chustą" - uczestnicy podnoszą i opuszczają chustę, trzymając ją za uchwyty. Prowadzący mówi, kto ma zmienić miejsce, np. przebiegają ci, którzy mają niebieskie oczy; przebiegają osoby, które mają siostrę itp. Gdy chusta jest maksymalnie w górze, osoby te przebiegają pod nią.
„Muzyczna chusta" - uczestnicy trzymają rozciągniętą chustę. Grupa porusza się w takt melodii, falując chustą. Prowadzący przygotowuje różne fragmenty muzyczne.

Zabawy z tunelem

„Przechodzenie" - uczestnicy zabawy przechodzą przez tunel w określony sposób, np. na czworaka, czołgając się, przodem lub tyłem, jak krab, opierając się na rękach itp. Prowadzący trzyma koniec tunelu, co umożliwia jego manewrowanie.
„Turlanie piłki" - uczestnik zabawy wchodzi do tunelu. Przechodzi przez tunel turlając przed sobą piłkę - popychając przed sobą piłkę rękoma lub głową.

Bibliografia
Rojewska J., Grupa bawi się i pracuje, Oficyna Wydawnicza UNUS, Wałbrzych 2000, ISBN 83-912865-4-1.
A. Wasilak „Zabawa z chustą", wydawnictwo KLANZA
„Tańce i zabawy dla grupy", wydawnictwo KLANZA

Opracowała: Malwina Frąszczak

GRY I ZABAWY INTEGRACYJNE

Idea integracji w pedagogice nie jest nowością, wywodzi się z nurtu humanistycznego przeświadczenia o prawie wszystkich dzieci do edukacji. Prawo to gwarantuje Konstytucja RP i ratyfikowana przez nasze państwo Konwencja Praw Dziecka. Integracja to proces, którego celem jest uczestnictwo wszystkich dzieci, ich rodziców i nauczycieli w procesie edukacyjnym. Termin integracja pochodzi z języka łacińskiego i oznacza tworzenie całości, przywrócenie całości, więc jest ona czymś pierwotnym, naturalnym stanem idealnym, do którego mamy zmierzać. Integracja to najprościej - scalenie, zespolenie.

Gry i zabawy integracyjne dla dzieci mają zazwyczaj charakter ruchowy. Dzieci biegają, mocują się, skaczą, co ułatwia kontakt między nimi i sprzyja integracji grupy. Z zabaw integracyjnych można skorzystać zawsze wtedy, gdy grupa wykazuje objawy znudzenia, zmęczenia czy braku energii. Gry integracyjne sprzyjają rozwojowi emocjonalnemu i społecznemu. Dziecko ma okazję zaprezentować się grupie, jak również poznać swoich rówieśników.

Propozycje zabaw integracyjnych:

  • Zabawa: "Tunel" Grupa tworzy tunel, reszta czołga się pod tunelem na plecach, brzuchu.

  • Zabawa: "Prąd" Dzieci stoją w kręgu, prowadzący ściska dłoń jednego dziecka, dając tzw. "prąd", każde z dzieci przesyła "prąd", który musi dojść do prowadzącego.

  • Zabawa: "Skarby" Każde dziecko bierze z tornistra "coś" co bardzo lubi i ma dla niego dużą wartość. W kręgu dzieci prezentują swoje skarby opowiadając skąd to mają, do czego służy, dlaczego właśnie ten przedmiot bardzo lubią.

  • Zabawa: "Rozluźnienie" Dzieci kładą się na podłodze na plecach z zamkniętymi oczami, oddychają głęboko i swobodnie, prowadzący zabawę wymienia po kolei różne części ciała, które leżący na podłodze napinają, a w chwilę później rozluźniają. W ten sposób napinamy i rozluźniamy całe ciało, zaczynając od nóg, poprzez dolną i górną część tułowia, głowę i ramiona.

  • Rozpoznaj emocje – należy wydrukować zdjęcia z minami dzieci wyrażającymi różne emocje. Dziecko losuje zdjęcie i zgaduje, co przedstawia buzia malucha (smutek, radość, zadowolenie, strach, obrzydzenie itp.).

  • Sałatka owocowa – dzieci siadają na krzesłach, tworząc okrąg. Prowadzący siada w środku i przydziela każdemu maluchowi nazwę jednego z owoców (jabłko, śliwka, gruszka, brzoskwinia, banan, kiwi). Zabawa polega na tym, by na komendę np. „Jabłka!”, wszystkie dzieci, którym przydzielono nazwę „jabłko” zamieniły się miejscami. Nikt nie może zostać na dawnym miejscu. Kiedy prowadzący mówi: „Sałatka owocowa!”, wszystkie dzieci zmieniają się miejscami. Komendy można zmieniać dowolnie, np.: „Gruszki i śliwki!”, „Jabłka, brzoskwinie i banany!”.

  • Zwierzęta, szukajcie się – dzieci losują karteczki z rysunkami zwierząt. Na sygnał prowadzącego zabawę dzieci zachowują się w sposób charakterystyczny dla wylosowanego przez siebie zwierzaka. Zadanie polega na tym, by znaleźć swoich „krewniaków”, czyli dzieci, które wylosowały to same zwierzę do naśladowania.

  • Wężyk – dzieci ustawiają się jeden za drugim, tworząc węża. Chwytają się za ramiona. Osoba na początku szeregu śpiewa piosenkę i pokazuje gesty do słów piosenki. Pozostałe dzieci wykonują identyczne ruchy w ślad za prowadzącym.

  • Dotknij – osoba prowadząca zabawę mówi „Zielone” i każde dziecko musi dotknąć czegoś zielonego. Osoba, która nie znajdzie rzeczy w zielonym kolorze, staje na środku sali i podaje nową komendę. Polecenia nie muszą ograniczać się tylko do kolorów, ale mogą dotyczyć też kształtów (okrągły, podłużny, kwadratowy itp.).

  • Niedźwiadek – zabawa z pokazywaniem. Dzieci śpiewają piosenkę, której słowa obrazują gestami:

Jedna łapka – pokazujemy jedną rękę
Druga łapka – pokazujemy drugą rękę
Ja jestem niedźwiadek – wskazujemy na siebie
Jedna nóżka, druga nóżka – pokazujemy prawą i lewą nogę
Oto jest mój zadek – klepiemy się po pośladkach
Lubię miodzik – masujemy się po brzuszku
Kocham miodzik – masujemy się po brzuszku
Podkradam go pszczółkom – machamy rękami, odganiając pszczoły
Jedną łapką, drugą łapką albo wciągam rurką – robimy z dłoni rurkę, którą przytykamy do buzi.



Zabawy integracyjne z chustą animacyjną

  • Kogo brakuje?” - uczestnicy stoją w kręgu z zamkniętymi oczami trzymając chustę na wysokości pasa. Prowadzący wybiera osobę lub kilka osób, które wchodzą pod chustę. Następnie wszyscy otwierają oczy i odgadują, kto jest pod chustą.

  • Kolorowe wycieczki” - wszyscy siedzą na podłodze trzymając chustę na wysokości pasa. Prowadzący podaje nazwę koloru, a osoby trzymające ten kolor zmieniają się miejscami.

  • Przebieganie pod chustą” - uczestnicy podnoszą i opuszczają chustę, trzymając ją za uchwyty. Prowadzący mówi, kto ma zmienić miejsce, np. przebiegają ci, którzy mają niebieskie oczy; przebiegają osoby, które mają siostrę itp. Gdy chusta jest maksymalnie w górze, osoby te przebiegają pod nią.

  • Muzyczna chusta” - uczestnicy trzymają rozciągniętą chustę. Grupa porusza się w takt melodii, falując chustą. Prowadzący przygotowuje różne fragmenty muzyczne.

 

Zabawy z tunelem

 

  • Przechodzenie” - uczestnicy zabawy przechodzą przez tunel w określony sposób, np. na czworaka, czołgając się, przodem lub tyłem, jak krab, opierając się na rękach itp. Prowadzący trzyma koniec tunelu, co umożliwia jego manewrowanie.

  • Turlanie piłki” - uczestnik zabawy wchodzi do tunelu. Przechodzi przez tunel turlając przed sobą piłkę - popychając przed sobą piłkę rękoma lub głową.

 

Bibliografia

  • Rojewska J., Grupa bawi się i pracuje, Oficyna Wydawnicza UNUS, Wałbrzych 2000, ISBN 83-912865-4-1.

  • A. Wasilak „Zabawa z chustą”, wydawnictwo KLANZA

  • Tańce i zabawy dla grupy”, wydawnictwo KLANZA


Opracowała: Malwina Frąszczak

Pleszewskie Stowarzyszznie Na Rzecz Osob Niepelnosprawnych Razem w Przyszlosc
- 63-300 Pleszew ul. Osiedlowa 1A -