Praca z dzieckiem niesłyszącym

Jedną z przyczyn wyłączania osób niepełnosprawnych - w tym osób niedosłyszących - z życia społecznego, jest ich ograniczony dostęp do edukacji oraz niedostateczna jakość tej nauki, z której korzystają. Proces zmiany w kształceniu polega przede wszystkim na zmianie podejścia do ucznia niepełnosprawnego, na zwracaniu uwagi na jego zwiększone przez dysfunkcje potrzeby oraz na podejmowaniu działań w celu stworzenia jak najlepszych warunków do prawidłowego funkcjonowania w środowisku.
Możemy wyszczególnić dzieci z różnym poziomem niedosłuchu i często ubogim zasobem językowym. Kształcenie zintegrowane stanowi więc dla dzieci niedosłyszących dużą trudność do pokonania, głównie ze względu na program nauczania szkoły masowej, któremu nie zawsze dziecko jest w stanie sprostać. Trzy pierwsze lata nauki pozwalają dziecku opanować podstawowe nawyki i umiejętności szkolne pod opieką jednego nauczyciela. Nauczyciel powinien być jednak świadomy, że dziecko niedosłyszące prawdopodobnie nie osiągnie takiej perfekcji w mówieniu oraz nie opanuje materiału programowego w stopniu analogicznym do przeciętnego ucznia słyszącego.
Dziecko z wadą słuchu powinno być traktowane podobnie jak jego słyszący koledzy we wszystkich tych sprawach, które nie mają związku z wadą słuchu. Nauczyciel powinien stworzyć niedosłyszącemu uczniowi jak najlepsze warunki do odbioru mowy podczas lekcji. Brak wnikliwej obserwacji oraz właściwego podejścia do ucznia niedosłyszącego nie pozwala na rozpoznanie jego umiejętności, a tym samym nawiązania z tym uczniem dobrego kontaktu. Rozpoczynając pracę z klasą, w której jest uczeń niedosłyszący należy wyjaśnić pozostałym dzieciom w klasie, dlaczego i po co ich kolega nosi aparat i jakie skutki może przynieść jego ewentualne uszkodzenie.
Należy zwrócić uwagę na zarówno pozytywne jak i negatywne aspekty pracy z uczniem i z klasą do której uczęszcza:
Negatywna;
brak odpowiednich działań spowoduje wiele negatywnych konsekwencji
brak akceptacji przez grupę i nauczyciela spowoduje izolację ucznia i zachowania aspołeczne
uczeń nie będzie chciał współpracować z nauczycielem, zrazi się do szkoły
pogłębienie zachowań agresywnych i innych nietypowych.
Pozytywna ;
podjęte działania dadzą uczniowi szansę rozwoju w środowisku nie tylko szkolnym
ochronią przed izolacja i zamknięciem się w "świecie ciszy"
dziecko włącza się w życie zespołu klasowego i czuje się dobrze w klasie
zminimalizowana zostaje agresja wobec innych dzieci
Wskazówki do pracy:
Usprawnianie mowy ucznia do poziomu pozwalającego na porozumiewanie się z nim.
Wyeliminowanie ewentualnych aspołecznych zachowań ucznia takich jak: wybuchy złości, agresji, chęć podporządkowania siebie innym
Dostosowywanie się do wskazówek logopedy w celu jak najskuteczniejszej terapii mowy i co za tym idzie zmniejszenie jej kłopotów z nauką.
Studiowanie literatury fachowej dotyczącej pracy z dzieckiem niedosłyszącym.
Wykorzystanie odpowiednik technik, dramy, odgrywania ról, zabaw, gier w celu zintegrowania grupy.
Ćwiczenie pamięci poprzez częste powtarzanie poleceń do wykonania.
Częste kontrolowanie, czy zrozumiał przekazywane słowne polecenia.
Pozytywne wzmacnianie jego działania.
Zapewnienie uczniowi optymalnych warunków nauki w klasie.
Mówienie do ucznia ze zwróconą twarzą w jego kierunku( mówić wolno, powtarzać w miarę potrzeby)
Chwalenie i docenianie najmniejszych wysiłków ucznia( również na forum klasy).
Mówienie do ucznia w sposób naturalny , głosem o naturalnej intonacji, w normalnym tempie, z wyraźną ale nie przesadzoną artykulacją,
Utrzymywanie częstego kontaktu wzrokowego,
Przydzielanie uczniowi obowiązków na równi z pozostałymi dziećmi, bez specjalnych przywilejów
W ocenianiu  dziecka należy brać pod uwagę przede wszystkim jego aktywność, wkład pracy, systematyczność.

Opracowała: Anna Szczepańska

Pleszewskie Stowarzyszznie Na Rzecz Osob Niepelnosprawnych Razem w Przyszlosc
- 63-300 Pleszew ul. Osiedlowa 1A -